Eeen bijzondere ervaring; mijn bezoekje aan de kinesioloog

Mijn laatste blog is al weer een paar weken geleden geschreven.
Daarin kon je lezen dat ik me soms niet altijd helemaal vol energie voel.
En dat ik daardoor ook niet constant even actief ben momenteel. Hierbij kreeg ik hulp uit onverwachte hoek; de kinesioloog.

Maar stil zitten deed ik niet! Sterker nog, ik werk keihard!
Zowel in mijn werk als gastouder, als aan mezelf persoonlijk!
En één van die dingen die ik hierbij heb gebruikt is de kinesioloog.

Kinesiologie, letterlijk ‘De leer van de beweging’, is een therapeutische manier van werken waarbij er gebruik wordt gemaakt van spiertesten om uit te zoeken waar, waarom en wanneer de balans in het lichaam verstoord is geraakt en tegelijkertijd hoe die balans kan worden hersteld.

De methode werd in de jaren ’60 in Amerika ontwikkeld door de arts en chiropractor George Goodheart. Hij bundelde daarin onderzoek, kennis en ervaring uit fysiotherapie, geneeskunde, chiropractie, acupunctuur, voedingsleer en psychologie. Het werken met spiertesten vormt de basis. Goodheart had in zijn praktijk namelijk ontdekt dat bepaalde patiënten sommige spieren niet in de uitgangspositie konden vasthouden. Daaruit concludeerde hij dat spieren reageren met spanningsveranderingen op stress en ziekte. De goed opgeleide kinesioloog kan deze veranderingen via spiertesten waarnemen en zoeken naar een therapie. (bron: Merima)

Naar aanleiding van mijn laatste blog, werd ik uitgenodigd door Esther van Majime, die haar eigen praktijk heeft als kinesioloog. Ze wilde graag met mij kijken hoe het met mijn lijf gaat en of ze me hierin zou kunnen helpen.
Nieuwsgierig als ik ben, zei ik meteen ja op deze uitnodiging!

Ik was behoorlijk sceptisch…

Zo ging ik dus, een klein beetje zenuwachtig, op mijn fiets naar haar toe op een dinsdagavond.
Ik had al wat verhalen gelezen op het internet en werd daardoor eigenlijk alleen maar nieuwsgieriger!
En een beetje sceptich ook. Want hoe kan iemand nu communiceren met mijn lijf?!

Esther ontving me heel hartelijk. Het eerste wat me opviel was de heerlijke geur die in haar praktijk hing. Nu ben ik sowieso gevoelig voor geuren, en deze ontspande mij duidelijk wel!
We dronken een kopje thee en bespraken een beetje de inhoudt van haar werk.
Ook moest ik vertellen waar ik tegen aan liep en waarvan ik hoopte dat Esther me hiermee kon helpen.

Ik gaf aan dat ik graag meer wilde afvallen en hierdoor meer energie hoopte te krijgen en daardoor weer meer rust in mijn hoofd.
De vraag was wat ik op dat moment woog. Ik moest wel even moeite doen om dat over mijn lippen te krijgen. 😉 De pech was dat ik uitgerekend die ochtend was gaan wegen en zwaarder was dan ooit!!
Ook moest ik mijn streefgewicht vertellen. Maar dat had ik eigenlijk helemaal niet! Ik wilde gewoon een gezonder BMI en in maatje 40/42 passen. Dus ter plekke bedacht ik daar 90 kilo.
Daarna kon Esther gaan kijken of mijn lichaam hier ook aan wilde gaan werken, samen met mijn hoofd.

Ik schrok behoorlijk!

Eerst stelde Esther een paar “proef” vraagjes. Zodat mijn hoofd en lijf konden wennen aan haar manier van werken. Hierbij lag ik helemaal relaxed op haar behandeltafel en hield ik mijn linkerarm omhoog zodat Esther op mijn pols kon drukken. Wanneer mijn arm slap bleef was het antwoord op haar vraag nee, als mijn arm sterk was, was het antwoord op haar vraag ja. Het ging al snel goed en dus kon ze echt gaan beginnen.
Hierbij keek Esther me niet aan, om zo objectief mogelijk te kunnen blijven.

Eerst vroeg ze mijn lijf of die ook wilde gaan werken aan afvallen. Na wat getreuzel stemde mijn lijf hierin mee. Toen vroeg ze mijn lijf wat die voor streefgewicht in “gedachten” had.
Daar schrok ik echt wel even van! 143 kilo!
Ik was wel even heel blij dat ik daar nu al was en niet pas over een paar jaar wanneer ik dat streefgewicht bereikt had! Haha!

Ondanks mijn nieuwsgierigheid, was ik dus ook sceptisch. Ik lette erop of Esther wel telkens dezelfde druk uitoefende op mijn arm. (Sorry Esther! 😉 ) Maar dat deed ze!
Soms moest ze een vraag anders stellen om erachter te komen hoe het zat. Maar mijn lijf (en hoofd ook denk ik) werkte goed mee.

Zelfs Ton en de kinderen had mijn lichaam informatie over!

Het was werkelijk een heel bijzondere ervaring omdat Esther me dingen kon vertellen die ze absoluut niet kon weten! Zo blijk ik gevoelens van Ton letterlijk over te nemen en wist mijn lijf Esther te vertellen dat Roan allergisch is voor wol en konijnen (…) en hooikoorts heeft.
Dit laatste vermoeden wij al. Helaas moeten we nog wachten voor het getest mag worden.

Maar ook ik zelf bleek wel voor een aantal dingen over gevoelig.
Zo zijn er een aantal E-nummers en aroma’s waar mijn lichaam dagen over doet om dit op te ruimen. Terwijl die energie gebruikt moet worden voor andere dingen!
Dus ga ik weer alle etiketten bij langs, zowel thuis als in de winkel!

Ook werkten mijn organen niet samen. En mijn hoofd ook niet met mijn organen. En ik bleek niet in contact met de aarde te staan…
Gek genoeg wist ik dit al wel, maar schrok ik toch!
Esther vroeg wat mijn lijf nodig had. In de vorm van druppels en/of stenen.
Zo hield ze een hartvormige witte steen bij mijn rechter voet. En het voelde serieus alsof ze een magneet vast had! Ik voelde het steeds meer door mijn lijf heen gaan… Tot ik er uiteindelijk scheel van ging kijken! Ik kan niet anders zeggen dan dat ik dit zo’n bijzondere ervaring vond!

Gelukkig had mijn lijf nu een ander streefgewicht bedacht.

Nadat Esther mijn lijf had gereinigd en alle organen weer met elkaar in verbinding had gebracht waren de antwoorden een stuk positiever!
En ook het streefgewicht wat mijn lichaam in gedachten had stond me meer aan! 90.5 kilo!
Nogmaals Esther, ik kom met gebak als het zover is hoor! 😀

De eerste dagen na deze behandeling zou ik erg boos en verdrietig kunnen zijn.
Omdat alle emoties die ik had opgeslagen door haar werden aangewakkerd.
En ik zou flink last van mijn darmen kunnen krijgen.
Dit laatste viel gelukkig erg mee.
Die boze en verdrietige emoties had ik ook geen last van vond ik. Totdat ik donderdagavond boos de trap op stampte om een opmerking van niks die Ton maakte…
Heel misschien moest ik toch maar toegeven dat ik daar wel last van had… Een beetje maar!

Op vrijdag voelde ik me al veel beter!
En gek genoeg plopte  er de hele dag één zin in mijn hoofd omhoog: #lovemylife!

Ook toen ik zaterdag weer op de weegschaal ging staan werd ik heel blij!
Anderhalve kilo minder!
Ook de centimeters waren wat minder!
Hoe fijn was dit! Eindelijk had ik weer iets om  blij van te worden!

Maken jullie wel eens gebruik van alternatieve zorg? Of ben je juist een felle tegenstander en vind je het pure kwakzalverij?
Ik ben heel benieuwd naar je mening! Laat je dit in een reactie weten?

Edit: Deze blog is alleen geschreven uit eigen ervaring. Ik ben geen arts en ben geen deskundige op een andere manier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *