9 jaar geleden! Hoe het begon.

Het is deze week al weer negen jaar geleden dat Thomas ons ouders maakte! 9 jaar!
En romantisch als ik ben, blik ik terug op deze tijd.

Het was geen makkelijke tijd.
In die tijd wist ik nog niet dat ik PCOS heb, maar daardoor was het niet makkelijk om zwanger te worden…
Toen ik bewust ben gestopt met de pil, was ik in eerste instantie snel zwanger. Helaas werd dit een miskraam…
Daarna duurde het lang. Ruim een jaar.
Het zou, volgens mijn omgeving, komen doordat ik er te veel mee bezig was. Wat natuurlijk de grootste onzin in!
Maar wel toevallig, dat net toen Ton mij ten huwelijk vroeg en we een datum hadden gepland, ik zwanger bleek van Thomas!

En de uitgerekende datum was 5 dagen na de datum die we hadden bedacht om te gaan trouwen…

Onze trouwdag hebben we toen uitgesteld. Ik wilde een glas wijn kunnen proosten en ik wilde in een echte trouwjurk. En geen gehaast.

De zwangerschap op zich was niet makkelijk. Het begon heel mooi. Het ging heel goed.
Toen ik 20 weken zwanger was zijn we op vakantie geweest naar Zwitserland. Ik wandelde daar heel gewoon door de bergen. Ik had ook nergens last van!
Daarna begon de ellende.

Door het wandelen in de bergen en doordat ik over-flexibele spieren heb, gingen mijn spieren tegen stribbelen!
Na een dag werken kon ik bijna niet meer lopen en had ik veel pijn.
Ik kwam dan ook met 27 weken al volledig thuis te zitten.
En dat was vroeg! Ook al vond ik het in eerste instantie heerlijk, ik begon me al snel te vervelen.

Er kwamen ook steeds meer kwaaltjes bij. Moe, lusteloos, pijntjes, slecht slapen enzovoort.
Heel normale dingen, maar ik begon al met het echte wachten toen ik 34 weken zwanger was.
Omdat ik zelf met 34 weken ben geboren.
Thomas liet nog een tijdje op zich wachten!

Wie kent Hyves nog?!

Vanaf 37 weken was ik het wachten dan ook al behoorlijk zat!
Ik begon echt gefrustreerd te worden als mensen vroegen of ik al iets voelde.
Alsof ik dat ook zou gaan vertellen op dat moment!

Toen ik bijna 41 weken zwanger was, en mijn frustratie uitte op “Hyves” (wie kent dat nog??!), kreeg ik de tip om gewoon als een bezetene te gaan schoonmaken. Ik las het, stond op, ging als een bezetene schoonmaken en ben alleen gaan zitten om wat te eten.
Tegen middernacht viel ik uitgeput in bed en als een blok in slaap.

twee uur later werd ik wakker. Geen idee waarom. Ik voelde iets maar kon het niet echt plaatsen…
Toen ik mijn wekker in de gaten begon te houden leek het wel exact elke 5 minuten weer te komen. Ook duurde het vreemde gevoel in mijn buik 1 minuut. Na een uur ben ik Ton wakker gaan maken. Die vond het heel spannend! Zou het nu dan toch eindelijk?
Om 04.00u hebben we de verloskundige maar even gebeld. Ze wilde even langs komen om te checken.
Ik zat op dat moment al op 4 centimeter! Het was nu dan toch eindelijk echt begonnen!

De dag duurde lang. Ik pufte alle weeen netjes weg. Ton regelde de laatste dingetjes en samen hadden we het heel gezellig. Vooral Ton, die bij elke wee een lachkick kreeg door de zenuwen! πŸ˜‰
Helaas stopten de weeen rond het middag uur… Dat was een flinke domper…

Hoe het verder ging, dat kun je morgen lezen!

3 gedachtes over “9 jaar geleden! Hoe het begon.

  1. Pingback: 9 Jaar geleden! -

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *