Dagboek PCOS

Tjonge, wanneer schreef ik hier voor het laatste een stukje over?
Dat is behoorlijk lang geleden zeg!
Maar was is er een hoop gebeurt, rondom mij en de PCOS…

Dat ik me het afgelopen half jaar meer een dweil voelde is denk ik niemand ontgaan…
Het afvallen had ik al helemaal aan de kant gezet. Het lukte toch niet, dan kon ik toch net zo goed gewoon lekkere dingen eten? (Lees: taartjes, chocola en chips ๐Ÿ˜‰ )

Maar ja, mijn lichaam moest vervolgens hard ploeteren om al deze suikers op de juiste manier te verwerken… Wat dus ook niet lukte…
Dus, ik was moe. Nog meer moe, heel heel erg moe!
Daarnaast was mijn humeur ook om op te schieten!

Mijn ademhaling moest eerst onder controle

De stress van de afgelopen jaren vond ik moeilijk om los te laten… Mijn ademhaling bleef erg hoog, net als mijn schouders. En stress triggert de PCOS, dus die ademhaling moest ik onder controle krijgen…
Ik ben daarom zelf ademhalingsoefeningen gaan doen.
Gewoon tijdens het fietsen, of op de bank of in bed. Langzaam inademen, en weer uit.
Dit hielp me al een heel eind op weg.

Daarnaast kreeg ik de kans om aan mezelf te gaan werken met een hormoontrainer!
Die kans heb ik meteen met beide handen aangegrepen!
Maar ik moet zeggen, ondanks de hulp die ik 24/7 heb, vind ik het nog behoorlijk lastig!

Ik ben gewoon verslaafd!

Ik ben, blijkbaar, vreselijk verslaafd aan suiker!
Gluten en melkproducten laten staan kost me geen enkele moeite. Maar suiker…
Er komt gewoon elke dag een moment waarop mijn hoofd of mijn mond suiker wil.
Dit kan zelfs onder het eten al zijn! Het slaat dus helemaal nergens op!

Maar goed, naast de hormoontrainer heb ik genoeg andere mensen om me heen die me zo nu en dan een flinke trap onder mijn r##t geven!

Dus ja, ik werk keihard!
Maar om nu te zeggen dat ik echt goed nieuws te melden heb, nee dat lukt nog niet…ย 

Maar, dat moet nu wel gaan komen!
Dat kan niet anders!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *