Een moeder van pubers

Ik zag een oproepje van Roelfien over het schrijven van een blog op haar site en ik dacht: goh, de avonturen van een pubermoeder zullen niet misstaan op de pagina van LadyBos.

En laat ik nu zelf moeder zijn van drie opgroeiende kinderen. De ene wat meer dan de andere, maar wel allemaal opgroeiend. Mijn naam is Anne en ik heb 3 kinderen, een dochter en twee zoons, in de leeftijd van 21, 18 en 14 jaar. Je zult denken, de puberteit in veel gevallen al voorbij, maar niets blijkt minder waar…helaas.

Toen mijn kinderen net geboren waren dacht ik steevast: “Als ze richting de 18 lopen dan is het ergste wel voorbij”. Maar helaas. 2 zijn er inmiddels de 18 al gepasseerd maar het gezegde: kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen is wat mij betreft helemaal waar! En dat terwijl ik altijd dacht: “Wat een onzin! Weer zo’n cliché. Ik zorg me nu helemaal te pletter”.

Maar er verschuift wel degelijk iets wanneer je kinderen ouder worden. Waar je het eerst heel druk hebt met de verzorging van de kinderen als het gaat over aankleden, eten, drinken, slapen en later school gaan, gaat het, wanneer ze dat stuk eenmaal zelf onder de knie hebben, veel meer over begeleiding en coaching en omgaan met pubergedrag. Terwijl je ook die andere zaken nog in de gaten houdt. En dat vergt heel wat van een moeder.

Ik wil jonge moeders natuurlijk niet ontmoedigen. Dus er zijn ook positieve kanten aan opgroeiende kinderen. Je hebt zelf meer vrijheid en……eh…..verder kom ik eigenlijk niet. Sorry.

Het leven wordt met de dag onrustiger.

Interstedelijke verhuizingen van kinderen in verband met hun studie (soms 2 in een jaar omdat de studie niet bevalt), coaching op het gebied van financiën, huiswerk en sociale contacten in combinatie met je eigen werk maken het soms moeilijk om de rust te bewaren. En daar zijn alle moeders, met kinderen klein of groot, volgens mij constant naar op zoek. Rust.

Zelf probeer ik ondertussen lucht in mijn agenda te creëren door heel bewust kruisen te zetten en me daar ook aan te houden. Regelmatig met de hond wandelen in een lekker groot bos, zingen, dansen en de zorgen over de kinderen en andere zaken doorakkeren met een lieve en betrokken partner zijn mijn manieren om psychisch gezond te blijven. Anders werd ik gillend gek.

De komende tijd zullen jullie iets gaan meekrijgen van het hectische leven met mijn puberende kinderen. En om af te sluiten met een lekker cliché; moeders, maak je geen zorgen, je groeit er in. Maar de tijd gaat snel; voor je het weet zit je er middenin!

 

Anne, 47 jaar, moeder van 3 opgroeiende kinderen woont samen in Groningen met haar partner en Bobby, de langharige Jack Russell. Ze werkt als toegepast psycholoog in een verpleeghuis, houdt van zingen, dansen en het leven in het algemeen. Soms even wat minder van haar kinderen. 😉

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *