Hiep Hiep Hoera, Roan mag 8 kaarsjes uitblazen!

Op het moment van schrijven, zit ik heerlijk in de tuin van het zonnentje te genieten.
Het duurt nog een week voordat Roan echt jarig is, maar zo voelt het niet…
Het is allemaal zo onwerkelijk allemaal… We gunnen ons mannetje zo een verjaardagsfeest met familie en vrienden…

Helaas zit dat er nu even niet in. Ook kan Roan nu niet trakteren op school. Niemand die daar voor hem zingt. Geen mooie kaart met lieve wensen van de juffen en de meesters… Gelukkig maakt de juf, die nu ook in de groepsapp van de klas zit, er wel een klein feestje van!

Natuurlijk komt dat allemaal wel, maar leg dat maar eens uit aan een kind.
Die begrijpt dat toch veel minder. Leeft van dag tot dag.
Wat op zich een hele mooie eigenschap is natuurlijk!

Toch proberen we er thuis een feestje van te maken. Roan mag bepalen wat we gaan eten. Hij krijgt van ons gewoon een cadeau.
We hangen extra veel slingers op en laten het schoolwerk even een beetje voor wat het is. Dat komt morgen wel weer.

Dat feestje met familie en vrienden, ook dat komt later wel. We maken het dubbel en dwars goed!
Ook een verjaardagsfeestje, die Roan graag in een krijsparadijs wilde vieren, stellen we uit tot alles achter de rug is.
En zodra Roan weer naar school mag, maak ik de allermooiste traktatie voor hem!

Leg dat maar eens uit aan een kind…

Het is toch ook bijzonder, dat je tijdens je verjaardag niemand kunt uitnodigen.
Niet omdat je zelf toevallig weg bent, maar omdat er een dusdanige pandemie gaande is, dat we allemaal zo veel mogelijkย  in huis moeten blijven.
Een situatie die over honderden jaren nog in de geschiedenis boeken zal staan.
Over een paar jaar zal Roan vast ook op deze dag terugkijken als een bijzondere dag.
Nu proberen we, met de middelen die we hebben en mogen gebruiken, om de dag zo leuk mogelijk te maken.

Acht jaar maar liefst! Dat is al een hele leeftijd!
En we zijn zo trots op ons kleine mannetje! Hij doet het zo ontzettend goed!
Het is zo’n energiek ventje. De energie die ik ook wel eens vervloek omdat het midden in de nacht geen tijd is om te gaan spelen!
Het is zo’n heerlijk knuffelbeertje, die er niet voor terugdeinst wanneer zijn moeder weer eens veel te druk is met van alles en niets. Er is altijd tijd voor knuffels!

Roan is zo’n ontzettend lief mannetje. Met een open blik naar de buitenwereld toe. Nieuwsgierig en een enorme winnaarsmentaliteit. Maar dan ook echt! Spelletjes doen vind hij leuk, maar wanneer hij het gevoel heeft dat hij zou kunnen gaan verliezen, dan is ons huis te klein!

Dat slapen…

Slapen, dat is van baby af aan al een dingetje voor Roan. Hij heeft zo ontzettend veel energie! 23u gaan slapen? Veel te vroeg! 4u wakker, dat is uitslapen man! En als zijn energie dan toch een keer op is, dan zuig je dat van mama toch gewoon leeg? Dat kleine beetje?!

Maar ach, laten we eerlijk zijn, over het algemeen snapt Roan nu beter dat hij in bed moet blijven liggen, als we hem naar bed hebben gebracht. En ook dat hij voor 7u zijn lampen uitlaat en in bed blijft liggen. In het weekend mag hij van ons om 8u naar beneden. Dat weet Roan vol te houden tot 7.55u. Het zij zo… Ik ben allang blij dat ik mag doorslapen!

Het is een uniek kind!

Die heerlijke knuffelbeer, die luid schreeuwend geboren werd, weet toch iedereen altijd in te pakken! Hij heeft de wereld aan vrienden. Iedereen staat altijd voor hem klaar en doet alles voor hem. Roan weet daar ook op een hele handige manier gebruik van te maken, zonder mensen voor de kop te stoten. Prachtig om dat te zien!

Roan, dat jongetje wat de tandarts zelf vraagt of die zijn losse tand eruit wil trekken, en het dan vervolgens zelf doet, die afgelopen zomer zo hard groeide, dat, in 6 weken, zijn judopak van groot naar veel te klein ging. Wat nergens bang voor is en alles uit probeert en die het liefst alles samen met zijn broer doet.

Op Facebook en in mijn story op Instagram, deed ik een oproepje om kaarten te sturen. Het is prachtig dat er zoveel mensen gehoor aan hebben gegeven!
Al is het wel een kunst om ze uit de brievenbus te krijgen voordat Roan ze ziet! Aangezien onze brievenbus in onze voordeur zit. De eerste kaart kwam Roan zelf mee aan zetten: “Voor Rowan Bos… Oh yes, ik heb post!” (Eehh, ja, geef maar snel aan mij!!)

Het wordt vast een hele bijzondere verjaardag, die Roan, en wij, nooit meer zullen vergeten! En laten we eerlijk zijn, dat is wel uniek! Precies zoals Roan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: