Moe, meer moe, meeste moe…

Ik verwacht dat de meeste moeders mijn gevoel wel kennen.
Dat je zo ontzettend moe bent, dat je van alles begint te vergeten.
In die fase zit ik de laatste weken ongeveer.

Het begon met iets simpels als een gymtas. Dat is nog te overzien, hoewel Thomas echt niet meer in zijn ondergoed gaat (en mag) gymnastieken.
Daarbij moet hij een handdoek mee om zich te kunnen af drogen na het douchen. Maar goed, er zijn ergere rampen.

Toen ik ook belangrijke afspraken begon te vergeten, dingen uit mijn handen liet vallen, eten liet aanbranden en de was meer dan 48 uur in de wasmachine liet zitten, begon ik wel te twijfelen aan mezelf… Maar goed, eigenwijs als ik ben, ik rende gewoon door!

Er was eindelijk rust in ons gezin

Ik  gaf de schuld aan het feit dat er eindelijk rust in ons gezin kwam, wat Thomas betreft.
Hij doet het zo ontzettend goed in zijn nieuwe klas! 
Daar hadden we jaren op gehoopt, maar voor de zomer niet meer van durven dromen!
Ik kon nu eindelijk weer ontspannen, zo dacht ik. Dus die vermoeidheid leek me niet vreemd.

Dat ik ook al een paar weken aan het hoesten was (wat heet! Het was meer blaffen tot overgeven aan toe), leek me ook niet bevorderlijk voor mijn energie level. Halve nachten lag ik wakker van het hoesten. Wel leek het gehoest me goed voor mijn buikspieren! Elk nadeel heeft zijn voordeel toch?! 😉

Tot deze week rende ik mooi zo door.
Mijn trouwe volgers op Instagram hadden hier al wel wat van meegekregen. Ik was ondertussen veel minder actief en daar had ik al uitleg voor gegeven. 
Ook op Facebook werd ik verdacht stil. Iemand die mij gemist had?! 😉

Maar goed, deze week ging het niet meer…
Ik deed mijn ding, maar het koste me allemaal zo veel energie! Ik kon ’s morgens niet uit bed komen. Ik deed alles half half en mijn huishuiden was een ramp!
Het hoesten werd alleen maar erger en toen ik ook berichten las over TBC en Kinkhoest, begon ik paranoia te worden… Dus toch maar eens de huisarts gebeld.
Kreeg ik nog moppers ook! Omdat ik te lang had gewacht…

Ik kreeg gewoon moppers!

Gelukkig bleek het allemaal mee te vallen en mag ik nu, voor het eerst in mijn leven, een inhalator gebruiken. Puur omdat mijn luchtwegen overprikkeld zijn. (de korte Jip en Janneke uitleg. ;))

Voor de rest van de week heb ik alle afspraken die ik ’s avonds had, afgezegd. Zul je altijd zien dat dit er een hele hoop zijn!
Ik mag blij zijn met zoveel lieve mensen om mij heen die mij begrijpen en me groot gelijk geven. 
Die me zelfs voor gek verklaarden omdat ik zo lang door rende.

Woensdagavond ben ik dan na het eten ook als een blok in slaap gevallen op de bank.
Schijnbaar kon ik me eindelijk overgeven aan de vermoeidheid.

Ik ben toch wel benieuwd of andere moeders zich herkennen in bovenstaande.
In ieder geval zal ik vanaf nu weer meer van me laten horen!
En mocht je nou niks willen missen, volg me dan zeker op Instagram.

5 gedachtes over “Moe, meer moe, meeste moe…

  1. Eefje zegt:

    Sleutels van een collega in mijn tas stoppen, telefoon vergeten, kolf apparaat vergeten, mij vergissen in mijn dienst op het werk, alles op de school van de kids vergeten en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik word er een beetje bang van. Wat is het volgende en waar eindigt dit!?
    Plus dat ik me schaam…. Maar gelukkig ben ik niet ziek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *