Oud in een nieuw jasje

Ondertussen is het een bijna dagelijks terugkerend ritueel geworden…
Thomas die zijn fietssleutel kwijt is. (met grote opvallende sleutelhanger!)
Of een andere sleutel, die ik bijvoorbeeld op dat moment echt heel erg nodig heb!
Ik schrik er al niet eens meer van. Raak er niet eens meer in de stress…
De sleutel komt meestal dezelfde dag of de volgende dag als vanzelf weer tevoorschijn.

Standaard heb ik een reservesleutel, met sleutelhanger, aan mijn sleutelbos.
De eerste keer dat Thomas op school zijn sleutel kwijt was, was de juf in de stress…
Ze vond het heel slim, dat ik de reservesleutel standaard bij me heb.
Nu hoefde ik niet te lopen met een hele horde kinderen bij me.

Deze keer duurde het toch een week of 2 voor dat juf per toeval de sleutel in het gevonden voorwerpen bakje zag liggen. Ik had al bijna de moed op gegeven.

Ik blijf meestal de rust zelveย 

Ook toen Thomas zijn fietssleutel bij een vriendinnetje verloren was, was ik de rust zelve.
Iedereen aan het zoeken, behalve Thomas uiteraard.
Die weet het ondertussen ook gewoon, die sleutel komt vanzelf in mijn gezichtsveld.
Bij dit vriendinnetje kwam de sleutel inderdaad diezelfde avond als vanzelf tevoorschijn.
Het bleek een grapje van een van de zussen. Die had hem verstopt onder een tasje.

heart-1809675__340

Thuis zet Thomas meestal, heel braaf, zijn fiets meteen in de schuur.
Zijn sleutel haalt hij er dan uit. Meestal legt hij de sleutel dan meteen in de keukenla. Maar soms wordt hij onderweg afgeleid door het speelgoed of de zandbak.
De volgende ochtend blijkt zijn sleutel dan weer kwijt. Ik stuur hem meestal linea recta naar de zandbak.

Tadaa! Ik heb hem gevonden!

Soms hebben we die tijd niet om te zoeken. Dan haal ik de reserve sleutel maar weer tevoorschijn. Soms komt Thomas triomfantelijk naar me toe: Tadaaa!! Ik heb mijn sleutel weer gevonden!
Lees: De sleutel kwam per toeval en heel per ongeluk, in zijn handen.
Wat dat betreft is hij een echte man. Iets zoeken is uitgesloten. Het moet in zijn vizier terecht komen, anders is het weg.

En als ik hem vraag, na de zoveelste vondst, wat hij er van leert: goed zoeken…
Dus ik “stamp” nog even door, als het gaat om goed opruimen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *