Pre-Puberteit, het is een fase…

Een jaar lang heb ik weinig tot niets persoonlijks geschreven.
Zoals jullie de vorige keer al konden lezen, niet omdat er niets te melden viel, maar omdat we vooral heel druk waren met groeien. Persoonlijk en als gezin. En dan voornamelijk de beginnende puberteit van Thomas

Een opvallende verandering hier in dit huis,is toch wel dat Thomas begint te puberen.
Vrij normaal natuurlijk voor een jongen van zijn leeftijd. Maar voor ons weer een hele nieuwe fase. En als je dacht dat de Peuter-Puberteit Terror was? Think Again!

Het eerste wat me opviel was dat Thomas begon te ruiken. Maar dan ook echt! Stinken als een bunzing. Tijd voor het AXE tijdperk dus! Als dat geen puberteit is!
Vrij snel daarna begon het draaien met de ogen. Het theatraal zuchten en het “Jahaaaa”-en… Die is zo lastig te negeren! Al moet ik zeggen dat het me steeds makkelijker af gaat. Maar toch vraag ik geregeld: “Zijn we even oud?!” 

Is er een steekje los misschien?!

Ook gaan de deuren van het toilet en de badkamer nu standaard op slot.
En waag het niet te storen. Dan krijg je een snauw! 
De kledingstijl begint te veranderen en waar ik tot een jaar geleden nog heel wat inspraak had, dat hoef ik nu niet te gaan proberen… 
Zo droeg Thomas afgelopen zomer, toen het zo’n 41 graden was ja, een dikke trui, lange broek, t-shirt, sokken, laarzen en een jas! Ik kon op mijn kop gaan staan en smeken om wat uit te trekken, het ging niet gebeuren!

 

Daarentegen droeg Thomas, toen de temperatuur onder nul zakte, ineens een t-shirt en zijn zomerjas… Wederom kon ik op mijn kop gaan staan. Hem eraan herinneren dat hij afgelopen zomer was veranderd in een koukleum, het hielp niets… Dit was zijn keuze en ik moest me erbij neerleggen… 
Wat best lastig is, voor een controle-freak als ik… 

Loslaten is wel een dingetje hoor…

Bij het opgroeien, en dus de beginnende pubertijds-perikelen, hoort natuurlijk ook los laten. Dat wil Thomas wel! Dat we hem net zo behandelen als andere volwassenen. Want hij is nu groot!
Dat hij standaard een uur later thuis komt dan afgesproken, dat telt niet mee! Dat hij zijn huiswerk niet maakt en daardoor ineens hele lage cijfers haalt, ook niet! Dat is gewoon per ongelijk, even vergeten of toevallig… Logisch toch?

Ondertussen probeer ik me te verdiepen in de pubertijd. Want er is nog vrij weinig informatie te vinden over de beginnende pubertijd en alles wat daarbij komt kijken, gek genoeg! Ik heb er 3 boeken over gevonden. Vreemd, want er lijkt me genoeg over te schrijven! Of zoek ik gewoon verkeerd misschien?

In ieder geval, het duurt even, voordat wij onze draai weer hebben gevonden in deze fase. Of misschien vinden we die wel nooit en moeten we onze ouderlijke-tijd nu uitzitten tot de jongens het huis uit zijn! Wie zal het zeggen…

3 thoughts on “Pre-Puberteit, het is een fase…

  1. Wat een geweldige uitdaging voor jou, een boek schrijven over de prepubertijd! 😉

    Ja er staat ons allebei nog genoeg te wachten, puberende jongens… Die vond ik als puber al ingewikkeld 😳 Succes en blijf erover schrijven!! 👍👍👍

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: