Waarom wij huisdieren belangrijk vinden!

Ik schat dat het in ieder gezin ongeveer hetzelfde gaat: “Mam, mogen wij een hondje??”
Zo ook hier. Maar hoe reageren jullie daar op?

Huisdieren op zich is een dingetje in dit gezin. Met Ton, die overal allergisch voor is, kun je gewoon niet zomaar een kat of een hond aanschaffen.
Ton heeft een aquarium. Al zolang ik hem ken. Daar is hij altijd heel druk mee, maar wij mogen ons er absoluut niet mee bemoeien! En eerlijk gezegd, ik vind het prima… Leuk om naar te kijken, die mooie visjes. Heel rustgevend ook zo nu en dan. Maar verder loop ik er niet warm voor… πŸ˜‰

Thomas was nog jong, drie jaar. Toen hij een konijntje wilde. Dit leek me een prima oplossing! Geen beest in huis die Ton zou ziek maken. En toch een diertje waardoor de kinderen konden leren wat verantwoordelijk zijn inhoudt.
En ja, ik vond dat konijntje ook zo schattig!
Dus kochten wij een hok, lieten Ton opdraven om dit hok in de auto mee te nemen en kochten een onbekend ras, dwerg konijn.

Oh Boy! WatΒ  hadden we dat slecht aangepakt!
We hadden geen flauw benul van wat de zorg voor een konijn precies in hield. We wisten niet eens of het een mannetje of een vrouwtje was!
Sterker nog, het beestje met de naam Bram, was alles behalve tam! Ik vond er niks aan en kreeg het ook niet voor elkaar om Bram uit zijn hok te pakken…

Zolang we uit zijn buurt bleven was het een leuk konijn!

Dat is helaas altijd zo gebleven… Een paar keer per jaar lukte het om Bram op te pakken. Meestal was Ton degene (ja echt!!) die het voor elkaar kreeg…
Dan hupte het beestje gezellig door de tuin, zolang niemand in de buurt kwam.
Uiteindelijk wist Thomas een soort van band op te bouwen met Bram. Alleen Thomas mocht hem aaien. Ik had er vrede mee.
Hij kreeg zijn natje en zijn droogje en een schoon hok en verder had ik niks met het hele beestje…

Afgelopen november lag Bram op een zondag, dood in zijn hok. Zes jaar is hij geworden.
Heel stiekem was mijn eerste gedachte: hèhè! Nu eerst even geen konijn weer! Eindelijk even geen strijd wie het konijn eten en drinken moet geven!

Thomas en Roan waren intens verdrietig. Ik bedacht dat ze dan maar een mooie tekening moesten maken, en dan zouden we die mee begraven met Bram. Zo zou er altijd een stukje van ze bij Bram blijven. Dit hielp ze heel goed om met hun emoties om te gaan! Vooral Roan deed ontzettend hard zijn best om een prachtige tekening te maken! Hij tekende Bram, en ons alle vier. En de zon erbij.Β 
Deze tekening vond Roan zelf ook erg mooi. Hij hangt nu boven Roan zijn bed…Β 
De tekening die met Bram mee mocht, die was iets minder mooi. πŸ˜‰

Samen hebben we Bram begraven. In het donker begraven. Vooral Roan was erg stoer en nam het voortouw in alles wat er moest gebeuren. Thomas had vooral heel veel verdriet, wat er ook mocht zijn.

Ze kregen nu twee konijnen…

Toen Ton de jongens die avond op bed bracht heeft hij de jongens beloofd dat ze een nieuw konijn zouden krijgen van ons. En dan kregen ze er meteen twee zodat het konijn niet eenzaam zou worden zoals Bram!
Dus, daar ging mijn ijdele hoop op een beetje rust…

Ik heb dit idee eerst een paar dagen laten bezinken.
Want als we weer een konijn, of twee, zouden kopen, dan wilde ik dat deze keer goed doen.Β 
Ik wilde dan een konijn waarvan we het ras wisten. Die geschikt is voor kinderen en die makkelijk tam te krijgen zou zijn.
Na een paar dagen ben ik het hele internet gaan afspeuren. En al snel kwam ik bij een ras die me wel aanstond. De Teddy Dwerg konijn!

Toen ben ik gaan uitzoeken of we beter twee mannetjes, twee vrouwtjes of een mannetje en een vrouwtje samen konden houden. Mijn gevoel zei twee vrouwtjes. Maar ik kwam er al snel achter dat dit niet zou gaan! Evenals twee mannetjes. Het zou te veel strijd worden op die manier. Het moest dus een mannetje en vrouwtje worden. Een Ram en een voedster.

Daarna ben ik op zoek gegaan naar deze konijnen bij ons in de buurt.
Ik kwam al snel een paar adressen tegen. We hebben bewust uit twee verschillende nestjes een konijn gehaald.Β 
Wat leuk was dat! Om zo’n klein konijntje te hebben! Ze lieten zich ook gewoon oppakken!
Dit zou helemaal goed komen!

Nu kunnen de jongens pas echt leren hoe het is om verantwoordelijk te zijn.
Ze kunnen ook één van de konijnen pakken en hier mee gaan zitten. Vooral Roan doe je daar een groot plezier mee. Die kan helemaal in dromenland zijn terwijl hij met een konijn op schoot zit en deze over zijn of haar rug aait.
Alle dagen krijgen de konijnen voer en schoon water. En ook vers hooi. Om de week in de winter en iedere week in de zomer, moeten de konijnen een schoon hok. Daar moeten ze me altijd bij helpen.
Dit vinden wij heel belangrijk!

Wat voor ras de Teddy Dwerg precies is en hoe onze konijnen nu heten, daar zal ik volgende week meer over schrijven.
En wat we nog meer moeten doen om de konijntjes gezond te houden ook.

Hebben jullie huisdieren? Of waarom juist niet?
Ik ben er heel benieuwd naar!

Een gedachte over “Waarom wij huisdieren belangrijk vinden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *