Wat ik moest leren als gastouder

Ik had van te voren bedacht dat ik dat allemaal wel even zou kunnen doen.
“Even” en cursusje kinder-EHBO en dan was ik er helemaal klaar voor!
Maar dat viel even tegen!

Allereerst moest ik leren ontspannen. Ik kwam uit de zorg, van een best pittige afdeling, waar ik vooral veel aan het haasten was om iedereen tevreden te houden.
Dat ik nu kon gaan zitten wanneer de kinderen lekker aan het spelen zijn, dat vond ik echt moeilijk! Ik voelde me dan echt schuldig en had steeds het gevoel dat ik iets moest doen.

Ik moest leren “nee” te mogen zeggen

Daarnaast moest ik echt leren om mijn eigen grenzen aan te geven. Het was mijn huis tenslotte. Maar ik had het gevoel dat ik in dienst was van alle ouders die hun kinderen bij me brachten.
Zo poetste ik de eerste keren het hele huis van onder naar boven, wanneer ik een gezin op bezoek kreeg om kennis te maken.ย 
Ook zei ik maar zelden nee als ik op het laatste moment een opvangvraag kreeg.

Je begrijpt, ik liep dus al behoorlijk snel op de puntjes van mijn tenen.
Dit kwam niemand ten goede, mezelf niet, Thomas niet en ook mijn gastkinderen niet.
Gelukkig had ik mijn collega’s die ik om raad kon vragen. Vooral mijn collega die eerder op Thomas paste.
Zo kwam ik er al snel achter dat ik echt wel mijn grenzen beter kon gaan aangeven en dat ik in mijn eigen huis nog altijd zelf de baas ben.

20170407_100738.jpg

Door de jaren heen ben ik er steeds beter in geworden om “nee” te zeggen.ย 
Ik ben heel flexibel, en je kan alle kanten met mij op. Maar ik heb soms ook gewoon even tijd voor mezelf nodig.
Ook poets ik niet meer het hele huis voordat er ย mensen komen om kennis te maken.
De bovenverdieping komen bij mij in principe geen ouders.
En komen ze wel eens boven, dan kijken ze maar om de rommel heen.
Gelukkig is er nog niemand geweest die hier een probleem van heeft gemaakt. ๐Ÿ˜‰

De klik met ouders is misschien nog wel het allerbelangrijkste!

Nu heb ik het geluk dat ik echt super leuke kinderen mag opvangen!
De klik tussen hen en mij is echt goed! En ook met Thomas en Roan klikt het heel goed.
Ze voelen soms echt als broertjes en zusjes. Thomas en Roan hebben er gelukkig ook absoluut geen moeite mee dat hier andere kinderen over de vloer komen.
Wel heb ik met ze afgesproken dat alle speelgoed wat beneden ligt, door iedereen gebruikt mag worden. Hun eigen slaapkamers zijn niet om te spelen voor de gastkinderen, tenzij ze zelf naar boven gaan met een gastkindje.
Deze regel werkt eigenlijk heel goed en geeft zelden problemen.

Naast dat ik een super leuk clubje kinderen mag opvangen, zijn de ouders hierin net zo belangrijk! Ook met de ouders is een klik van belang!ย 
Ik heb in het verleden echt moeten leren om mijn onderbuikgevoel niet te negeren. Deed ik dat wel, dan kwamen er vroeg of laat toch kleine irritaties of strubbelingen.

Gelukkig heb ik hier in de loop van de jaren echt wel van geleerd en kon ik gewoon altijd wel genieten van de kinderen om mij heen. Laat ik dat voorop stellen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *