Wat voor moeder ben ik

Ik heb me dit de afgelopen jaren echt vaak afgevraagd. Wat dat betreft heb ik echt in een soort identiteitscrisis gezeten. Maar ondertussen denk ik dat ik er aardig uit ben.

Allereerst durf ik te zeggen dat ik een moeder ben van het ouderwetse opvoeden.
De jongens wonen in ons huis en daar gelden onze regels. Als ze later hun eigen huis hebben, dan kunnen ze zelf de regels bepalen. Heel ouderwets zeg ik dit ook geregeld. Vooral bij Thomas, die echt een pre-puber is en hierin vaak de grenzen opzoekt.
Hierin zal ik mijn stem ook echt wel eens verheffen, of รฉรฉn van de jongens krijgt eens een draai om zijn oren. Maar ook wij zijn hier groot en sterk mee geworden. Grenzen zijn in mijn ogen gewoon nodig om een kind zich veilig te laten voelen.

Kinderen weten nu eenmaal niet alles beter

Ik vind het heel belangrijk dat onze jongens beleeft zijn tegen andere mensen. Vooral volwassenen. Dat ze oudere mensen dan wijzelf, aanspreken met u. Dat ze alsjeblieft en dankjewel zeggen en dat ze niet alles beter willen weten.
En dat laatste vooral op de “oudewijvige” manier. Tenslotte zijn ze kinderen, en hebben ze gewoon nog veel te leren. Dat houdt niet in dat ze nooit gelijk mogen hebben! Maar soms moeten ze gewoon even pas op de plaats doen. Ook handig om te leren voor de volwassenen, die ze later zeker tegen zullen komen, die alles altijd beter weten en altijd het laatste woord willen hebben. ๐Ÿ˜‰

Onze kinderen spelen veel zelf. Dit doen ze al van kleins af aan en ik zie ze zich ook zelden vervelen. Altijd zijn ze bezig buiten of binnen. Gelukkig spelen ze allebei veel buiten. Ze zijn veel op pad in de buurt om hutten te bouwen of om in die hutten te spelen. Dat moedig ik als moeder alleen maar aan. Alleen wat lastig als ik ze weer niet kan vinden en ook niet bij huis weg kan vanwege de kleine gastkinderen die liggen te slapen ofzo… Maar bijna altijd komen ze zich al snel weer melden.

Ik ben een groot voorstander van buiten spelen!

Ik ben niet een moeder die bij ieder dingetje uitgebreid gaat complimenteren. Gewoon omdat dat niet in mij zit, maar ook omdat ik van mening ben dat een baas dat later ook niet zal doen. Het moet niet zo zijn dat ze dan onzeker worden omdat ze geen complimenten meer krijgen…

IMG_20170106_124356_659

Ook gaan mijn kinderen op ouderwetse tijden naar bed. Zo gaat Thomas na het Jeugdjournaal naar boven en Roan momenteel tegen 18.30u al. Gewoon omdat ze dan moe zijn en ik stiekem toe ben aan een beetje rust. ๐Ÿ˜‰

Maar ik doe ook wel eens wat met ze samen hoor. Zo speel ik graag een spelletje met ze in het weekend. Mens erger je niet is hier momenteel favoriet bij Roan en Thomas heeft Rummycub ontdekt. Erg leuk om dat met ze te doen! Ook al kunnen ze allebei nog vreselijk slecht tegen hun verlies!
En we hebben periodes dat we hele middagen aan de keukentafel zitten te kleuren en te tekenen. Meestal haal ik dan een hele bende nieuwe stiften en neem ik me voor om er heel zuinig op te zijn. Maar ja, dat lukt natuurlijk niet!

Dit ben ik in een notendop.
Wat voor moeder ben jij? Wat vind jij belangrijk om je kinderen mee te geven?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *